درمان سریع نعوظ بعد از عمل پروستات

توان‌بخشی یعنی برنامه‌ای منظم برای برقراری جریان خون در آلت تناسلی، حتی وقتی هنوز نعوظ کامل ممکن نیست. هدف آن رسیدن به رابطه‌ی جنسی نیست؛ هدف، زنده نگه داشتن بافت است تا وقتی اعصاب ترمیم شدند، بافت سالمی برای پاسخ دادن باقی مانده باشد. دقیقاً مثل فیزیوتراپی بعد از جراحی زانو.

شروع توان‌بخشی باید با تأیید پزشک باشد. زودتر از موعد شروع کردن، خطر خونریزی دارد و دیرتر شروع کردن، فرصت حفظ بافت را از دست می‌دهد.

روش‌های درمان نعوظ بعد از عمل پروستات

هیچ درمانی وجود ندارد که مشکل را یک‌شبه حل کند، اما گزینه‌های مؤثری در دسترس است که انتخاب بین آن‌ها به نوع عمل، مدت گذشته از جراحی و شرایط عمومی شما بستگی دارد.

دارو‌های خوراکی

معمولاً خط اول درمان هستند و با افزایش جریان خون به آلت تناسلی عمل می‌کنند. در مردانی که با حفظ عصب جراحی شده‌اند، پاسخ به این دارو‌ها معمولاً از ماه ششم به بعد بهتر می‌شود، چون اثر آن‌ها به سلامت انتهای عصب وابسته است. به همین دلیل نتیجه نگرفتن در ماه‌های اول به معنای بی‌فایده بودن دارو نیست.

تزریق موضعی

روشی بسیار مؤثر که حتی در مواردی که آسیب عصبی قابل توجه است هم جواب می‌دهد و ظرف چند دقیقه به نعوظ منجر می‌شود. نحوه‌ی تزریق و دوز آن باید حتماً زیر نظر پزشک آموزش داده شود.

پمپ خلأ

دستگاهی مکانیکی که با ایجاد خلأ، خون را به داخل آلت می‌کشد. غیرتهاجمی است و یکی از رایج‌ترین ابزار‌های برنامه‌ی توان‌بخشی محسوب می‌شود.

پروتز آلت تناسلی

راه‌حل دائمی برای مردانی که پس از یک دوره‌ی کافی با روش‌های دیگر به نتیجه نرسیده‌اند. همان‌طور که در بخش قبل اشاره شد، در بیماران با حفظ عصب معمولاً پیش از گذشت حدود دو سال مطرح نمی‌شود.

انزال خشک و باروری بعد از عمل پروستات

در انزال خشک، مایع منی به‌جای خروج از مجرا وارد مثانه می‌شود و بعداً همراه ادرار دفع می‌گردد. این حالت شایع‌ترین تغییر بعد از جراحی پروستات است، برای بدن بی‌ضرر است و احساس ارگاسم را از بین نمی‌برد.

اما یک پیامد واقعی دارد: بارداری به روش طبیعی معمولاً ممکن نخواهد بود. جراحی پروستات توانایی بیضه‌ها در ساخت اسپرم را از بین نمی‌برد، بنابراین راهکار‌های کمک‌باروری همچنان در دسترس‌اند.

رابطه‌ی زناشویی بعد از عمل پروستات؛ چه زمانی و چگونه

بعد از جراحی بزرگی خوش‌خیم پروستات، معمولاً چهار تا شش هفته پس از عمل و با تأیید پزشک می‌توان رابطه را از سر گرفت. دلیل این فاصله، فرصت دادن به محل جراحی برای ترمیم و کاهش خطر خونریزی است، نه نگرانی درباره‌ی توان جنسی.

بعد از جراحی سرطان پروستات، زمان‌بندی متفاوت است و معمولاً پزشک شروع برنامه‌ی توان‌بخشی را زودتر از شروع رابطه توصیه می‌کند.

در هر دو حالت، صحبت کردن با همسر درباره‌ی آنچه در حال رخ دادن است بخشی از درمان محسوب می‌شود. تجربه‌ی بالینی نشان می‌دهد سکوت در این دوره تقریباً همیشه وضعیت را بدتر می‌کند: مرد از ترس شکست از رابطه فاصله می‌گیرد، همسر آن را به سردی یا بی‌علاقگی تعبیر می‌کند و همین چرخه، اضطراب را که خودش یکی از علت‌های اختلال نعوظ است تشدید می‌کند.

عمل رادیکال پروستات و تکنیک حفظ عصب

در جراحی رادیکال، کل غده‌ی پروستات برداشته می‌شود. این روش در صورتی که تومور محدود به خود غده باشد می‌تواند درمان قطعی سرطان پروستات باشد، اما عوارض احتمالی آن شامل اختلال جنسی، اختلال در انزال، بی‌اختیاری ادرار و تنگی مجرای ادراری است.

در تکنیک حفظ عصب، جراح تلاش می‌کند دسته‌های عصبی مجاور پروستات را دست‌نخورده باقی بگذارد. بیمار مناسب برای این روش کسی است که بیماری‌اش در مرحله‌ی محدود تشخیص داده شده و پیش از عمل هم عملکرد جنسی قابل قبولی داشته است. اگر بدخیمی به اعصاب گسترش یافته باشد، جراح ناچار به برداشتن آن‌هاست و این تصمیم بر اساس ایمنی درمان گرفته می‌شود، نه ترجیح.