پروستاتیت مزمن چیست؟

پروستاتیت، التهاب پروستات است. می‌تواند ناگهانی و حاد باشد و یا طولانی مدت یا مزمن. ضمنا می‌تواند به علت میکروب و عفونی باشد.

پروستاتیت مزمن به دو فرم دیده می‌شود. یکی پروستاتیت عفونی مزمن که به علت عفونت میکروبی مداوم و پایدار ایجاد می‌شود. نوع دوم سندروم مزمن درد لگنی یا به عبارتی به نام CPPS می‌باشد.

علت نوع دوم پروستاتیت مزمن هنوز کاملا مشخص نشده است. پروستاتیت مزمن معمولا باعث درد در ناحیه تحتانی لگن ایجاد می‌کند. درمان می‌تواند سخت باشد و با آنتی بیوتیک و سایر داروها صورت گیرد.

 غده پروستات فقط در مردان دیده می‌شود و زیر گردن مثانه قرار گرفته است. این غده چنانچه بزرگ شود مجرای خلفی را مسدود می‌کند و باعث علائم ادراری می‌شود. غده پروستات ترشحات انزال را افزایش می‌دهد و ۲۰ تا ۳۰ درصد حجم منی از ترشحات پروستات است و ترشحات آن در سرعت و فعال کردن نطفه‌ها دخالت دارد.

تشخیص پروستاتیت مزمن

تشخیص پروستاتیت مزمن بر اساس علائم است که بیمار حداقل سه ماه باید این علائم را داشته باشد. در پروستاتیت حاد علائم معمولا ظاهر می‌شود و سریعا ناپدید می‌گردد.

انواع پروستاتیت مزمن

۱٫پروستاتیت عفونی مزمن

۲٫پروستاتیت مزمن/ سندرم درد لگنی مزمن (CPPS)

پروستاتیت مزمن در بین مردان بسیار شایع است. تقریبا دو مرد از ده مرد در طول عمر و زندگی خود مبتلا به پروستاتیت مزمن دارای سندرم مزمن درد لگنی (CPPS) هستند. از هر ۱۰ نفر، ۱ نفر به پروستاتیت مزمن مبتلا می‌باشند که دارای پروستاتیت عفونی است.

ناحیه درد کجاست؟

پروستاتیت مزمن عفونی به علت عفونت پایدار موجود در غده پروستات به وجود می‌آید. فرد مبتلا به پروستاتیت مزمن معمولا عفونت عود شونده ادراری داشته است. علت میکروبی پروستاتیت مزمن، شبیه میکروب عفونت ادراری است. علائم پروستاتیت ممکن است زیاد شود یا از بین رود. وقتی بیماری تظاهر کند، به صورت درد و ناراحتی در فرد مبتلا ایجاد می‌شود و این درد را در ناحیه آلت، اطراف مقعد، در ناحیه پشت و بالاخره بالای استخوان پوبیس در فرد بیمار احساس می‌شود. دفع مدفوع ممکن است همراه با درد باشد و درد در بیضه‌ها منتقل شود.

علائم پروستاتیت مزمن

علائم ادراری به شکل تکرر ادرار و دفع ادرار همراه با درد از مشکلات این بیماری می‌باشد. علائم ممکن است به مدت طولانی تداوم پیدا کند. اگر چه ممکن است علائم گاهی ظاهر و گاهی از بین رود و از نظر شدت متفاوت است. این علائم به صورت سوزش و تکرر ادرار می‌باشد. این علائم شبیه علائم مربوط به پروستاتیت حاد می‌باشد. به هر حال درد در مردان مبتلا به پروستاتیت مزمن در مقایسه با پروستاتیت حاد در مشاهدات بالینی کمتر است. برای مثال در پروستاتیت مزمن در مقایسه با پروستاتیت حاد، بیمار تب ندارد یا پایین است و احتمال درد عمومی بدن و آلت کمتر است. وقتی پروستاتیت مزمن با دارو درمان شود، علائم عمومی از بین می‌رود. اگر چه دارو کاملا عفونت را از پروستات ریشه‌کن می‌کند ممکن است دوباره عفونت عود نماید.

پروستاتیت مزمن/ سندرم مزمن درد لگنی (CPPS)

پروستاتیت مزمن و CPPS عبارت از درد و ناراحتی مداوم در ناحیه پایین لگن است. این درد در آلت و اطراف مقعد است. برای تشخیص، این علائم از سه ماه قبل باید شروع شده باشد. علت این بیماری ناشناخته مانده ولی عللی برای آن پیشنهاد کرده‌اند.

عوامل ایجاد کننده عفونت مزمن پروستات

  • عفونت پروستات با میکروبی که تاکنون مشخص نشده است.
  • مشکلات عصبی که پروستات را گرفتار می‌کند.
  • مشکلات سیستم دفاعی بدن
  • ورود ادرار به داخل پروستات هنگام زور زدن برای تخلیه ادرار

اصطلاح پروستاتیت مزمن به التهاب یا عفونت غده پروستات اطلاق می‌شود. علت واقعی پروستاتیت مزمن ناشناخته مانده است.

به همین علت بعضی پزشکان ترم و اصطلاح سندرم درد مزمن لگنی (CPPS) را به کار می برند.

علائم پروستاتیت مزمن

— درد در ناحیه مقعد، آلت، پشت و بیضه‌ها، درد از نظر شدت روز به روز فرق می‌کند.

— علائم ادراری، درد موقع ادرار کردن، نیاز فوری به توالت رفتن برای تخلیه ادرار (urgency)

— کاهش فشار ادرار و زور زدن موقع ادرار کردن (hesitancy)

مشکلات جنسی، که به صورت اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی و انزال دردناک می باشد.

— احساس خستگی و درد عمومی آلت

درمان پروستاتیت مزمن

درمان پروستاتیت مزمن بسیار سخت می‌باشد، ولی در بیشتر افراد مبتلا علائم بعد از ماه‌ها فروکش می‌کند.

درمان پیشنهادی شامل دادن آنتی بیوتیک به مدت ۴ هفته در صورتی که عفونت ادراری داشته‌اند یا حمله یا برگشت پروستاتیت در سال قبل وجود داشته باشد، ولی باید پزشک مطمئن باشد که عفونتی وجود داشته باشد. سایر داروهای تجویزی مسکن و ملین می‌باشند. پروستاتیت مزمن غیر میکروبی یک نوع دیگر از پروستاتیت است که باعث درد و التهاب در پروستات و قسمت سیستم تحتانی ادراری می‌شود. علائم این بیماری شبیه بیماری قبلی است. علت آن نامشخص است و یک مشکل در  حال پیشرفت می‌باشد. علائم بیماری باید در یک زمان و مدت طولانی تداوم داشته و وجود داشته باشد. هدف از درمان بهبود علائم است ولی استفاده از آنتی بیوتیک در این بیماری مورد بحث می‌باشد.

بسیاری عقیده دارند میکروب قابل شناسایی نمی‌باشد ولی آنتی بیوتیک تجویز می‌کنند. سایر مواردی که به درمان کمک می‌کند، خودداری از خوردن الکل، کافئین و مایعات اسیدی می‌باشد. یبوست باید با استفاده از ملین‌ها بهبود یابد. فعالیت آرام‌بخش نیز مفید است.

در آب گرم نشستن نیز به درمان کمک می‌کند. روی اجسام نرم باید نشست. از ماساژ هم می‌توان کمک گرفت.

بعضی بیماران به علت مصرف داروهای آزاردهنده طولانی مدت، دچار مشکلاتی به صورت اضطراب، افسردگی و ناامیدی می‌شوند. لذا گاهی لازم است از داروهای ضد افسردگی و پزشک روانپزشک استفاده کرد.

درد مزمن لگنی در مردان (Chronic pelvic pain in men)

اصطلاح پروستادی نیا (prostadynia) یا سندرم درد لگنی مزمن (CPPS) به منظور درد مزمن لگن که دلیل روشنی برای آن معلوم و مشخص نیست به کار می‌رود. این درد همراه با علائم تحریکی مثانه (تکرر و سوزش ادرار) می‌باشد. درد ممکن است در ناحیه کشاله ران، ژنیتالیا، پرینه و نشیمنگاه وجود داشته باشد. این علائم بدون وجود میکروب در کشت ادرار به وجود می‌آید.

ممکن است در ترشحات پروستات افزایش سلول‌های سفید (WBC) یا میکروب در کشت ترشحات دیده شود.

اصطلاح پروستادی نیا (Prostadynia) در پزشکی کاربرد دارد و استفاده آن تشویق نمی‌شود.

دکتر هوشنگ قوامی متخصص کلیه و مجرای ادراری

آیا دیدن خون در منی خطرناک است؟

وجود خون در منی یا خونی شدن کامل منی را هماتواسپرمیا گویند. شایع‌ترین علت خون در منی ، بیوپسی (نمونه برداری) پروستات می‌باشد.

اگرچه اغلب به عنوان یک علامت کم اهمیت به آن توجه می‌گردد ولی خون در انزال یا منی  در مردانی که به آن مبتلا هستند، اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد . این وضعیت بسیار شایع است و دفعات متعددی بدون توجه خاص بیمار پیش می آید.شیوع این بیماری هنوز مشخص نشده است. شایع‌ترین علت خون در منی، بیوپسی (نمونه برداری) پروستات می‌باشد. سرطان، عفونت، آبنورمالیتی یا غیر طبیعی بودن آناتومیکال، سنگ‌ها و التهاب در بسیاری از قسمت‌های سیستم دستگاه ادراری از نیز عواملوجود خون در منی می‌باشد.

عوامل کم اهمیت و نادر بیماری خون در منی

۱- بزرگی خوش خیم پروستات (BPH)

۲- عفونت پروستات (پروستاتیت)، عفونت مجرا و اپی دیدیم

۳- سرطان پروستات

۴- سرطان کیسه منی و بیضه‌ها

هنگامی که بیماری خون در منی در افراد بالای ۴۰-۵۰ سال به وجود آید و زیاد طولانی نشود، بررسی این مشکل به صورت آزمایش ادرار، معاینه پروستات از راه مقعد و انجام آزمایش PSA می‌باشد، اما اگر بیماری طولانی شود (بیشتر از دو ماه بدون وجود علت نامشخص) نیاز به بررسی بیشتر لازم است.

وجود خون در منی باعث اضطراب بیمار می‌شود و همیشه نشانه مسئله مهم پزشکی در افراد جوان‌تر از ۴۰ سال نیست، به خصوص اگر علائم و یا ریسک فاکتور یا بیماری زمینه‌ای در بیمار وجود نداشته باشد، این بیماری اغلب خودبخود بهبود می‌یابد، حتی اگر اقدام درمانی صورت نگیرد. اگر در افراد بالای ۴۰ یا ۵۰ سال به وجود آید نیاز به بررسی و درمان آن الزامی است.

چه زمانی دیدن  خون در منی خطرناک است و به درمان نیاز دارد؟

  1. چنانچه این بیماری به دفعات در فرد به وجود آمده باشد.
  2. دارای علائم ادراری و هنگام انزال درد وجود داشته باشد.
  3. شانس وجود سرطان در بیمار یا اختلالات انعقادی و یا سایر موارد پزشکی وجود داشته باشد.
  4. عفونت یا التهاب که نیز از علل دیگر و نسبتا شایع این بیماری می‌باشند.

التهاب و یا عفونت در هر کدام از غدد تناسلی یا لوله‌ها (Ducts) که موادی تولید می کنند که باعث حرکت نطفه ها و منی داخل مجرا می شود منجر به دیدن خون در منی می شود. این غدد عبارتند از:

  • پروستات (غده‌ای است که قسمت زیادی از ترشح منی را تشکیل می‌دهد)
  • مجرا (لوله خروجی ادرار)
  • کیسه‌های منی (که ترشحات منی را با ترشحات خود زیاد می‌کند)

از هر ۱۰ نفر مبتلا به خون در منی علت ابتلا به این بیماری در ۴ نفر التهاب یا عفونت غدد تناسلی می‌باشد. از هر ۵ نفر که نمونه‌برداری پروستات می‌شوند، ۴ نفر دچار این بیماری هستند.

علل خون در منی

اعمالی که برای درمان مشکلات ادراری به کار می‌روند، باعث خونریزی می‌شود و معمولا چند هفته بعد از درمان خونریزی قطع می‌شود. استمناء (خود ارضائی)، ضربه به غدد تناسلی، اشعه درمانی لگن و وازکتومی باعث دیدن خون در منی می‌شود.

در یک بررسی انجام شده بر روی ۹۰۰ بیمار مبتلا به خون در منی (هماتواسپرمیا) فقط ۵/۳ درصد از ۹۰۰ نفر مبتلا به سرطان بوده‌اند، که بیشتر این سرطان‌ها در پروستات بوده است. فشار خون بالا، بیماری خونی لوسمی، بیماری کبدی نیز عوامل دیگر خون در منی می‌باشند. تمام ساختمان‌ها و غدد درگیر در انزال از عروق ظریف تشکیل شده و برای مثال خروج منی از پروستات به علت ضربه ، منجر به پارگی عروق پروستات شده و منی را خونی می کند.

علائم دیدن خون در منی

۱۵ درصد افراد مبتلا به این بیماری (خون در منی)، حتما به دلایل ذکر شده نمی‌باشد و بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری بعد از یک دوره ۱ یا ۲ ماهه خوب می‌شوند. افراد مبتلا به  این بیماری باید به علائم درد و سوزش ادرار، احساس پری مثانه، اشکال در خالی کردن مثانه، انزال دردناک، ترشح مجرا، تب و لرز، توجه خاصی باید صورت‌ گیرد. بیماران مبتلا به این بیماری که قبلا سابقه این بیماری را داشته‌اند و بیماری آن ها طولانی شده، معمولا با علائم تب و لرز، کاهش وزن و درد استخوان همراه مواجه می شوند. در افراد جوان نیازی به انجام هیچ گونه بررسی نمی‌باشد، و بیماری خودبخود بهبود می‌یابد.

چند علت دیگر، منی خونی شامل عدم عمل جنسی به مدت طولانی، قطع عمل جنسی به هنگام فعالیت جنسی، عمل جنسی متعدد و فراوان و یا انجام استمناء می‌باشد.

درمان خون در منی

درمان خون در منی ضروری می‌باشد و باید با توجه به علت تشخیص داده شده درمان انجام شود. اگر عفونت سیستم دستگاه ادراری قطعی باشد، درمان دارویی با آنتی بیوتیک ضروری است. اگر به وجود عفونت شک برده شود، اگرچه تایید هم نشود یک دوره دو هفته‌ای آنتی بیوتیک باید تجویز شود. گذاشتن سوند در مجرا، دستکاری مجرا یا درمان علائم ادراری با دستگاه که ممکن است باعث خون در منی شود معمولا بعد از چند هفته خود به خود بهبود می‌یابد. معمولا در چنین مواردی بعد از ده بار عمل جنسی، بیماری هماتواسپرمیا بهبود می‌یابد.

بیماری‌های زمینه‌ای در فرد که باعث انزال خونی می‌شود، باید قبل از درمان اصلی درمان شوند.

در بسیاری از بیماران که پاسخ خوبی به درمان داده اند، نیازی به پیگیری بیماری وجود ندارد. در بیمارانی که هماتواسپرمیا عود کند یا بیماری طولانی شود و یا همراه با علائم باشد و علت بیماری مشخص نشده باشد، پیگیری بیمار به مدت سه تا شش ماه برای بررسی مجدد علائم الزامی است.

دکتر هوشنگ قوامی متخصص کلیه و مجرای ادراری

تشخیص سرطان پروستات با PSA

سرطان پروستات سومین بیماری بدخیم در بین مردان ایرانی است و به ازای هر صد هزار نفر ۶/۹ درصد از مردان به این سرطان مبتلا می‌شوند.

به دنبال کشف PSA که یک هورمون تولید شده از پروستات می‌باشد و به هنگام سرطان مقدار آن در خون بالا می‌رود و استفاده آن در غربالگری سرطان پروستات به کار می‌رود، تقریبا ۵۰ درصد سرطان‌ های پروستات در مرحله اول بیماری، زمانی که سرطان از غده خارج نشده است تشخیص داده می‌شود.

درمان سرطان پروستات

در این صورت درمان سرطان پروستات در مرحله ای که سرطان از غده خارج نشده بسیار عالی با احتمال ۹۵ تا ۹۰ درصد بهبودی می‌باشد. قبل از کشف PSA، از هر ۳ بیمار مبتلا به سرطان پروستات  ۱ نفر می‌مرد ولی اکنون از هر ۱۰۰ نفر مبتلا یک نفر به علت سرطان جان خود را از دست می‌دهد. PSA یک سرین پروتئاز است که در مایع شدن منی بعد از انزال نقش دارد، و عمدتا توسط سلول‌ های اپی تلیال (غدد آمینی) موجود در پروستات ترشح می‌شود، و پس از تخریب سلول‌های پروستات و غشای پایه آسینی‌ های پروستات وارد سرم می‌شود.

البته باید توجه داشت که ورود PSA به داخل سرم نیز در موارد سرطان و هم در موارد خوش خیم نظیر هیپرپلازی خوش پروستات، التهاب، عفونت، انزال و معاینه پروستات دیده می‌شود اما در عمل پزشکان در کلینک به عنوان یک نشانه برای وجود سرطان از آن استفاده می‌کنند.

بنابراین باید توجه داشت فردی که قرار است مورد بررسی وجود سرطان پروستات قرار گیرد، اگر شب قبل عمل جنسی داشته دو روز بعد معاینه شود و چنانچه معاینه پروستات انجام شده باشد ۳ روز بعد و در مواقع پروستاتیت حاد (عفونت حاد پروستات) ۴ هفته بعد آزمایش PSA عمل جنسی داشته باشد.

dt_150923_prostate_gland_cancer_800x600

چه زمانی آزمایش PSA دهیم؟

مقدار PSA در مایع منی هزاران بار بیشتر از آن در غده پروستات می‌باشد. PSA به مقادیر اندکی توسط پانکراس و غده بزاقی ترشح می‌شود. انجام آزمایش PSA به طور سالیانه در افراد بالای سن ۵۰ سالگی باید مورد سنجش و اندازه‌گیری قرار گیرد، ولی اگر چنانچه سابقه فامیلی سرطان پروستات وجود داشته باشد باید فرد از سن ۴۰ سالگی به طور سالیانه این آزمایش را انجام دهد. مقدار PSA سرم با افزایش سن افزایش می‌یابد.

بنابراین جهت تشخیص سرطان پروستات در افراد جوانتر در مقایسه با افراد مسن‌تر بایستی سطح کمتری از حد نرمال در نظر گرفته شود. انجام این آزمایش بعد از سن ۷۵ سالگی ضرورتی ندارد.

باید توجه داشته باشیم در فردی اگر به طور ناگهانی سطح سرمی PSA افزایش غیر طبیعی نشان دهد، الزاما به معنی وجود سرطان پروستات نمی‌باشد، در غیر این صورت در چنین فردی با شک یا یقین وجود التهاب یا عفونت پروستات، بیمار به مدت ۴ هفته تحت درمان با آنتی بیوتیک قرار می‌گیرد و مجددا آزمایش تکرار می‌گردد. در صورت پایین آمدن مقدار PSA سرم خون نشانه وجود التهاب یا عفونت بوده و سرطان پروستات نمی‌باشد. با مثال فوق به این واقعیت پی برده می‌شود که مقدار PSA اختصاصی برای وجود سرطان پروستات نمی‌باشد، ولی نشان دهنده آن است که PSA اختصاصا از پروستات ترشح می‌شود و به پروستات اختصاص دارد.

یک نکته مهم کلینیکی که جراح اورولوژیست باید به آن توجه داشته باشد، این است که ۱۸ تا ۲۰ درصد افرادی که پروستات کوچک دارند و مبتلا به سرطان پروستات هستند، ممکن است مقدار PSA سرم خون بالایی نداشته باشند و در چنین مواقعی معاینه انگشتی رکتوم برای بررسی سفت بودن پروستات از اهمیت ویژه‌ ای برخوردار می‌باشد.

معاینه پروستات از راه رکتوم

در ۵۰ درصد افراد مبتلا به سرطان پروستات در معاینه پروستات از راه رکتوم ندول‌های سفت در پروستات قابل لمس است که برای تایید وجود سرطان پروستات نمونه‌برداری باید صورت گیرد. در بسیاری از موارد PSA سرم خون مردان بالاتر از حد طبیعی بوده ولی معاینه پروستات طبیعی می‌باشد.

در این حالت انجام سونوگرافی ترانس رکتال که به آن Trus می‌گویند، توسط یک پزشک حاذق و متبحر کمک چشمگیری به وجود یا عدم وجود سرطان پروستات کمک می‌کند. بنابراین تشخیص سرطان بر اساس سنجش و اندازه‌گیری PSA، معاینه پروستات و بالاخره سونوگرافی پروستات می‌باشد.

ویتامین E، سلنیوم و لیکوپن اثر شناخته شده‌ای روی سطح سرمی PSA ندارد. نشان داده شده مقدار PSA سرم با افزایش سن افزایش می‌یابد. برخی از محققین جهت بهبود اختصاصی شدن تشخیص بدخیمی در پروستات‌ های بزرگ و افزایش تشخیص بدخیمی در پروستات‌ های کوچک از دانسیته PSA (تقسیم PSA بر حجم پروستات) استفاده کرده‌اند، اگر چه در برخی مطالعات این موضوع اثبات نشده است.

این واقعیت که برخی شرایط نظیر هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) و عفونت پروستات قادر به افزایش PSA می‌باشند. سبب شده است از اختصاصیت PSA به عنوان تست تشخیص سرطان پروستات کاسته شود. جهت افزایش اختصاصیت PSA از یک آزمایش دیگری تحت عنوان PSA VELOCITY و میزان PSA آزاد استفاده می‌شود.

PSA VELOCITY به سرعت افزایش PSA گفته می‌شود. مطالعات نشان داده که زمانی که محدوده PSA بین ۴ تا ۱۰ باشد، افزایش PSA بیشتر از ۷/۰ در سال دارای اختصاصی بودن به میزان ۹۰ درصد در سرطان پروستات نقش دارد.

علت و شیوع هیپرپلازی پروستات (BPH)

شایع‌ترین تومور خوش خیم غده پروستات در مردان می‌باشد. با افزایش سن دچار هیپرپلازی پروستات و بزرگ می‌شود. شیوع قطعی و مستدلی در مورد بزرگی این غذه در مردان در دسترس نمی‌باشد. از نظر بافت شناسی مردانی که فوت شده و آنها را کالبدشکافی کرده‌اند، غده پروستات در ۲۰ درصد مردان، ۴۰ تا ۵۰ سال، ۵۰ درصد، در مردان ۵۰ تا ۶۰ سال بیش از ۹۰ درصد، در مردان ۸۰ سال غده پروستات حجیم‌تر (بزرگتر) شده.

رابطه سن با بزرگی خوش خیم پروستات

این درصدها نشان می‌دهد که غده پروستات با افزایش سن بزرگتر می‌گردد، در نتیجه در سنین بالا دچار علائم ادراری انسدادی (کاهش فشار ادرار، ادرار قطره قطره، قطع و وصل ادرار، تخلیه ناکامل ادرار و شب ادراری) می‌شوند. هنگام تولد پروستات دارای هفت قسمت می‌باشد که پس از گذشت زمان در سن بلوغ به سه قسمت (لوب) کاهش پیدا می کند.

با بالا رفتن سن انسان رشد پروستات کند می باشد ولی تا سن ۳۰ سالگی رشد آن افزایش می یابد و از آن پس تا سن ۴۵-۴۰ سالگی اندازه و حجم غده پروستات ثابت می‌ماند، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که بیماری غده پروستات مخصوص مردان بالای ۵۰ سال می‌باشد، اگر چه در مواردی کمتر از سن ۵۰ سالگی نیاز به عمل جراحی پیدا می‌نمایند.

سن شایع ابتلا بزرگی خوش خیم پروستات

به ندرت ممکن است قبل از سن ۴۰ سالگی بزرگی خوش خیم پروستات در مردان دیده شود. بنابراین پزشک باید به این امر آگاه باشد که افراد کمتر از ۴۰ سال اگرچه دارای علائم ادراری پروستات را داشته باشند مستعد عمل جراحی نیستند و به احتمال زیاد، علائم مربوط به التهاب یا عفونت پروستات می‌باشد که پس از درمان عفنت یا التهاب بیمار بهبود می‌یابد.

تحقیقات انجام شده طی سالیان طولانی این نکته را متذکر می‌گردد که درصد گرفتاری مردان به این بیماری هیچگونه ارتباطی به نژاد ندارد به جز ژاپنی‌ها که این بیماری در آنها کمتر می‌باشد، تفاوت چشمگیری در سایر نژادها گزارش نگردیده.

مصرف بالای الکل به علت کم نمودن مقدار تستوسترون (هورمون جنسی) خون سبب کاهش رشد و بزرگی پروستات می‌شود. در افراد مبتلا به بیماری سیروز کبدی درصد گرفتاری مردان به هیپرپلازی پروستات (BPH) کاهش می‌یابد. طی تحقیقات گوناگون انجام شده در موسسات تحقیقی در امریکا و اروپا تا این لحظه علت مشخصی را برای هیپرپلازی پروستات (BPH) اعلام نکرده‌اند ولی به نظر می‌رسد علت‌های متعددی در این بیماری دخالت دارند و بیشتر مسائلی مانند هورمون‌های جنسی نقش اساسی را ایفا می‌کنند.

نقش هورمون جنسی در بزرگی خوش خیم پروستات

تستسترون که هورمون جنسی است و یکی از هورمون‌های مهم در ایجاد عمل جنسی می‌باشد در سنین بالا باعث رشد پروستات می‌گردد و نیز در افراد مسن هورمون استروزن افزایش یافته که خود باعث افزایش تستسترون و اثر آن روی پروستات موجب بزرگ شدن پروستات می‌گردد. به هر حال دو فریضه فوق به اثبات نرسیده است ولی با اخته کردن سگ که ترشح تستسترون قطع می‌شود، ملاحظه شده که سگ دچار هیپرپلازی پروستات نمی‌شود و علت این است که هورمون تستسترون از بیضه‌ها ترشح می‌شود و با اخته کردن سگ ترشح تستوسترون قطع می گردد و رشد پروستات متوقف می شود.

نسج پروستات از نظر بافت شناسی از دو قسمت استروما و اپی تلیال تشکیل می‌گردد که رشد در این دو قسمت باعث هیپرپلازی پروستات (BPH) و نتیجتا علائم ادراری در مردان می‌شود.

نسج پروستات دارای گیرنده‌هایی به نام رسپتور (گیرنده) می‌باشند که با تحریک این رسپتورها به واسطه هورمون‌ها پروستات دچار رشد بی از حد می‌گردد و در درمان دارویی، افرادی که دارای علائم خفیف و بعضا متوسط هستند با از کار انداختن این گیرنده‌ها مانع رشد پروستات و در نتیجه تخفیف یا بهبود علائم در فرد مبتلا به هیپرپلازی می‌شود. برخی از محققین نقش ژنتیک در ایجاد BPH را گزارش نموده‌اند.

درصد زیادی از بیماران که در سن کمتر از ۶۰ سالگی به علت این بیماری تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند ممکن است به نوع ارثی مبتلا باشند و در این صورت در بستگان مذکر درجه اول، این بیماری ۴ برابر است.

هیپر پلازی خوش خیم پروستات BPH

علت های مختلفی باعث انسداد در مسیر جریان ادرار از مثانه به خارج از مجرا می گردد که به ترتیب شامل :

  • انسداد آناتومیکال
  • BPH
  • کیست های پروستات
  • تنگی مجرا ، سنگ مثانه یا مجرا
  • تومور پروستات ، مثانه و یا مجرا
  • دیس سزژی اسفنکتر و دترسوردیس سزژی گردن مثانه
  • External sphincter overactivity

شایع ترین علت انسداد در مسیر ادرار به ترتیب BPH ، تنگی گردن مثانه ، سرطان پروستات و تنگی مجرا می باشد. بعد از ۴۰ سالگی پروستات دچار هیپرتروفی می گردد و بیش از ۵۰درصد مردان بالای ۵۰ سال درجاتی از BPH دارند. در سن ۸۵ سالگی بش از ۹۰ درصد BPH خواهند داشت. تخمین زده می شود که نیمی از تمام مردان که دارای تغییرات هستولوژیک BPH دارند ، دارای علائم مربوط به پروستات یا مثانه خواهند بود. از نظر هیستولوژی المان های گلندولار و استروما به خصوص در ناحیه ترانزیشن و غدد پری یورترا بزرگ می گردند. علت این امر دقیقا نامشخص می باشد ولی هورمون های تستوسترون و ۵آلفا دهییدرو تستوسترون بی تاثیر نمی باشند.

سرطان پروستات

در ۲۵ سال گذشته PSA () باعث انقلاب و دگرگونی در تشخیص زودرس و نتیجتا در برنامه ….. و درمان این بیماری آورده. PSA مارکری است که به طور گسترده ای در کلینیکال آنکولوژی استفاده می شود. PSA باعث تشخصی سرطان در مراحل اولیه می شود که بیمار هیچ گونه علامتی ندارد در نتیجه درمان قطعی برای بیمار به ارمغان می آورد. تشخصی زودرس موجب کاهش مرگ و میر چشمگیر در ارتباط با سرطان می گردد. ۲۰ سال قبل از هر ۳ نفر مرد مبتلا به سرطان پروستات یک نفر می مردن اما امروزه از هر ۱۰۰ مرد مبتلا به سرطان پروستات یک نفر فوت می کند. این سرطان دومین علت مرگ و میر در آمریکا می باشد.

اپی دمیولوژی

سرطان پروستات یا PCA بیماری بسیار شایعی می باشد و دومین علت مرگ و میر در آمریکا است. ریسک ابتلا به این بیماری در طول عمر یک نفر در ۶ نفر می باشد. ۵۰ درصد از بیمارانی که اخیرا تشخصی داده شدن اند ، بیماری در مراحل اولیه می باشد.